Hoax history: Zwijgende Pianoman op Engelse strand

In HOAX history een overzicht van de meest legendarische hoaxen uit de geschiedenis.

Nu kennen we hem onder de naam Andreas Grassl, maar toen hij in 2005 in verwarde toestand van straat werd geplukt, wist niemand wie hij was. Hij praatte niet en communiceerde met tekeningen. Pianospelen kon hij wel, maar ook dat bleek later tegen te vallen. In de media kreeg hij zo de bijnaam de Pianoman. Pas vier maanden later bleek hij uiteindelijk afkomstig uit Duitsland.

De man werd op 7 april 2005 door de politie opgevangen, toen hij in een doorweekt pak met stropdas door de straten van het Engelse dorp Sheerness  dwaalde. Hij beantwoordde geen enkele vraag. In het ziekenhuis kreeg hij pen en papier, waarop hij zijn naam zou kunnen schrijven, in plaats daarvan tekende hij een vleugel. De doctoren stonden voor een raadsel en besloten de man te verhuizen naar de geslote psychiatrische afdeling. Hier stond in de gezamenlijke ruimte een piano opgesteld, waar de man vaak achter de vinden was. Zo speelde hij vaak klassieke muziek van Tchaikovsky, maar ook popmuziek van The Beatles.

De identiteit van de man bleef echter onbekend. Ook tegen verschillende tolken trok de man zijn mond niet open en ook in zijn kleding werden geen aanwijzingen gevonden, alle labels waren eruit geknipt.

In mei besloot de politie een foto van de man vrij te geven. De media had het mysterieuze verhaal inmiddels omarmd, de hoop was groot dat er iemand zou reageren die wist wie de pianist was. Als eerste meldde zich een Poolse mimeartiest, die op de foto de Franse straatmuzikant Steven Villa Masson herkende. Italiaanse televisiezenders toonden beeldmateriaal van een concertpianist die erg op de pianoman leek. BBC News meldde dat de drummer van een bekende Tsjechische rockband de politie had gebeld met de melding dat de Pianoman de pianist Tomáš Strnad zou kunnen zijn. Ook zijn tweelingbroer Richard, bevestigde dat de Pianoman op hem leek. Een Deense vrouw zei dat het haar Algerijnse echtgenoot zou kunnen zijn. Ze had haar man sinds februari 2005 niet meer gezien, toen hij naar Algerije afreisde om zijn zieke moeder te bezoeken. Ook werd geopperd dat het zou gaan om de 31-jarige Marcel of Mars Herder uit Krommenie. Al deze personen doken echter elders op.

Even leek de Pianist afkomstig uit Scandinavië. De man zou Oslo, de hoofdstad van Noorwegen hebben aangewezen op een landkaart en had een Zweedse vlag getekend. Ook  zou we een Noors schip in de buurt zijn geweest, toen de man werd gevonden. Een Noorse tolk leek een reactie bij de man los te brengen, maar praten deed hij nog steeds niet.

In augustus 2005, vier maanden nadat de man was gevonden, meldde The Daily Mirror dat de Pianoman ineens weer was begonnen met praten. Hij zou hebben opgebiecht dat hij afkomstig was uit Duitsland. De man was zijn baan verloren en met de trein naar Engeland gereisd om daar zelfmoord te plegen. Toen de politie hem arresteerde was hij zo bang dat hij besloot te zwijgen. Dat de man goed kon pianospelen werd door de krant een hoax genoemd: “Hij speelde alleen maar steeds dezelfde toets.”

Het bericht werd door Duitse media bevestigd. Zijn vader had door de drukke werkzaamheden op de boerderij niets meegekregen van de mediahype. Wel had hij zijn zoon als vermist opgegeven. Hij vertelde tenslotte dat zijn zoon wel degelijk piano kon spelen, maar geen virtuoos was. De Pianist is op het vliegtuig naar Duitsland gezet waar hij nog steeds schijnt te wonen. (Bron: Wikipedia)

Meer grote hoaxen

facebook share facebook share

Geen reacties // Reageer

0 thoughts on “Hoax history: Zwijgende Pianoman op Engelse strand

  1. Pingback: Zwitsers koppel herkent kleinzoon in Duitse bosjongen | Hoax

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>